ISALA

25-03-19

Mijn naam is Jorit en ik ben recoveryverpleegkundige in opleiding. Graag vertel ik jullie in deze blog over mijn ervaring in de voorwerkperiode, waar ik nu inzit.

In mijn opleiding ga ik straks leren ik hoe ik moet handelen in (soms acute) situaties, nadat de patiënt net is geopereerd (de post operatieve fase). Vlak na een operatie kunnen er onverwachte dingen gebeuren dus ik moet allerlei ingrepen onder de knie krijgen in mijn opleiding, Maar dat onverwachte, dat is precies de reden voor mij om, na twee jaar als algemeen verpleegkundige op een verpleegafdeling te hebben gewerkt, te solliciteren naar een opleidingsplek, want ik wil werken op een afdeling waar geen dag hetzelfde is.

In februari van dit jaar ben ik begonnen met voorwerken om straks in ‘de voorjaarsgroep’ met mijn opleiding te starten. Ik werk dus al op de recovery voordat ik met de opleiding ga beginnen, om een beetje beeld te krijgen. Ik weet nu al dat dit me in mijn opleiding onwijs gaat helpen.

De eerste weken op de recovery vond ik pittig. Ik moest na twee jaar zelfstandigheid weer de rol van leerling aannemen. Daar krijg ik trouwens wel iets moois voor terug; een opleiding en de kans om de postoperatieve patiënt te leren verplegen en bewaken. In plaats van deze zorg uit handen te geven, wat ik op de afdeling moest doen als het spannend werd, leer ik nu stap voor stap hoe ik deze patiënten kan behandelen, onder andere met medicijnen.

Ik krijg veel handvatten aangereikt en werk veel nauwer samen met mijn mede recoveryverpleegkundigen en artsen dan op de afdeling het geval was. De lijnen zijn erg kort en dat vind ik fijn, want zo is hulp en advies altijd in de buurt. Ik werk veel samen met de anesthesiemedewerkers en die kunnen me ook geweldig op weg helpen. Mijn werk is erg divers. Wat mij aanspreekt is de onvoorspelbaarheid en dat het soms niet loopt zoals je zou verwachten. Ik moet altijd alert zijn op veranderingen. Dat is wat ik wil, maar nu is dit nog wel spannend. Om dit te leren, krijg ik goede begeleiding en word ik stap voor stap meegenomen op weg naar mijn nieuwe rol. Hoe dan ook: saai is het zeker niet.

Volgende maand start de voorjaarsgroep in Utrecht, waarvan ik deel ga uitmaken. Met een groep verpleegkundigen uit het hele land volgen we de theorie in Utrecht, het praktijkdeel doen we in ons eigen ziekenhuis, dus we zullen ook zeker met elkaar praten over hoe het er in ‘ons ziekenhuis’ toegaat, waar je ook weer van leert.