ISALA

25-01-18

Ik ben mijn loopbaan begonnen als verpleegkundige op afdeling B5 van het Diaconessenhuis in Meppel. Ik kreeg daar na mijn stage van de HBO-V een baan aangeboden. Omdat ik dichtbij Meppel woonde en ik het werk en het ziekenhuis heel leuk vond ben ik gebleven.

Na 3 jaar begon het gevoel ‘meer te willen’ bij mij te kriebelen en heb ik gesolliciteerd naar de functie anesthesiemedewerker. Ik heb eerst geïnformeerd of ik de opleiding in Meppel kon doen. Helaas was dit op dat moment niet mogelijk en ben ik vertrokken naar Zwolle, naar wat toen het Sophia ziekenhuis was. Na mijn diplomering heb ik 2 jaar gewerkt in Zwolle. Daarna ben ik weer terug gekeerd naar het oude nest, het Diaconessenhuis Meppel, daar werk ik nog steeds.

Wat mij zo goed bevalt is de kleinschaligheid van het ziekenhuis. Je hebt echt contact met elkaar. Zowel met collega’s van alle disciplines en afdelingen als met medisch specialisten. Het gevoel van hiërarchie is op de OK niet tot nauwelijks voelbaar. Iets wat ik als erg prettig ervaar. Dit is in een groter ziekenhuis ècht anders, waar het soms eerder log en onpersoonlijk is. Doordat ik dichtbij het ziekenhuis woon kan ik dienst doen terwijl ik thuis ben. Ik mis geen speciale momenten met mijn kinderen, fijn voor elke jonge moeder.

Er zijn binnen Isala Diaconessenhuis veel mogelijkheden om jezelf te ontwikkelen. Er zijn plusfuncties binnen de afdeling en projectgroepen. Je eigen ontwikkeling hoeft niet stil te staan. Ik kan na al die jaren nog steeds zeggen dat ik nieuwe dingen leer in mijn vak. Sinds de fusie met Isala Zwolle kunnen we voor mijn gevoel  profiteren van de sterke punten van de beide ziekenhuizen. Waarbij goede zorg, persoonlijk contact en een gevoel van thuiskomen voor de patiënten  bij mij in Meppel centraal staat.

Margriet Sloots-Smidt is anesthesiemedewerker op de locatie Meppel. De operatiekamers in Meppel maken onderdeel uit van het OK complex van Isala.